Pose's profilespace ภาคเจ็บใจมามากขอระ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 26 คนนิสัยไม่มีแบบหนึ่งที่เราอาจจะรู้สึกไม่ชอบ หลายครั้งที่เกิดความรู้สึกว่าอยากที่จะได้เขาคนนั้นมาอยู่เคียงข้าง
หลายครั้งที่เกิดความรู้สึกว่าหลงใหลและรักในตัวเขาคนนั้น
หลายครั้งที่เกิดความรู้สึกฝันว่ามีเขาคนนั้นอยู่กับเรา
หลายครั้งที่เกิดความรู้สึกฝันว่าเขาคนนั้นหลงรักเรา
แต่หลายครั้งที่หลังจากเกิดสิ่งเหล่านี้เมื่อถูกปลุกจากผวัง
แห่งความฝันมันก็ทำให้เราได้รู้ความจริงแล้วว่านั้นคือฝัน.....
ชีวิตของเราเกี่ยวกับเรื่องนี้มีอยู่ 2 สถานการณ์แค่นั้นหรอก
1. รัก หลองใหล ชื่นชอบ ด้วยนิสัยที่เพื่อนๆเราออาจจะรู้
กันว่าถ้าเราชอบเราจะหลงคนๆนั้นมาก รักคนๆนั้นมาก
ชื่นชอบคนๆนั้นมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับดารา นักร้อง
หรือแม้กระทั่งคนรอบตัวในโรงเรียนและคนพวกนี้ที่
ชอบทำให้เราได้รู้สึกรักและเราจะถูกปลุกจากความฝันนั้น
แต่ว่าในที่ทำพิษร้ายแรงที่สุดนั่นก็คือ คนรอบตัวในโรงเรียน
และเมื่อตื่นจากความฝันก็ทำให้เราเจอกับสถานการณ์ที่2
2. ตื่นจากความฝันและพบกับความจริง ความจริงที่รู้เมื่อตื่นจาก
ความฝัน จินตนาการ ก็ทำให้เราได้เห็นสิ่งที่เป็นจริง
เมื่อข้างกายเราไม่ได้มีเขาคนนั้นเมื่อเจอเขาจริงๆเราไม่ได้รู้จัก
เขาเมื่อสถานการณ์จริงๆไม่มีใครที่มาชอบเรา มันชวนให้เรา
คิดไปถึงที่คนอย่างเราคนที่เรียกว่าคนรักคงไม่มีหรอกตอนนี้
และบางทีก็เกลียดคนที่ดูถูกความรัก ใช้ความรักแบบของเล่น
เห็นความรักเป็นเรื่องสนุก ไม่รู้จักประโยชน์ของความรัก
ถ้าคนเหล่านั้นไม่เห็นค่าของความรักเราอยากจะบอกมาก
"ขอให้ฉันเถอะ เพราะฉันโหยหามัน " ถึงแม้บางทีคนๆนั้นจะเป็นคน
ใกล้ตัวการกระทำนี้มันจะทำให้เราเกลียดคนๆนั้นมากที่เขาเห็นความ
รักที่มีค่าเป็นของเล่นบอกว่า"ไม่ได้ชอบจริงจัง""อาจจะรัก"ทำไม
ต้องอาจจะรักตัวเขาเองจะไม่รู้จักใจตัวเองบ้างเลยเหรอแต่ถ้ามีคนมา
เราว่าไอ้ที่บอกว่าไม่ได้ชอบจริงจังเนี่ยเราก็เป็นไม่ใช่เหรอนิสัยนี้อ่ะ
เราก็ตอบคนนั้นได้เหมือนกันว่าที่เราเป็นแบบนั้นเพราะเรารู้ตัวเองเรารู้ชะตา
ของเราว่าโอกาสมันไม่มีเลยหากเราชอบแบบที่ไม่เหมือนใครแบบนี้
มันพอจะเป็นเหตุผลได้มั๊ยแต่เมื่อดูกับคนนั้นที่มีคนมากรักหรือรักคนอื่น
ทั้งที่แบบมีโอกาส----------------------------------------------
จำคำนี้ไว้นะ "ความรักคือของมีค่าที่จะมีประโยชน์มากมายแต่เธอกลับใช้มันอย่างไร้ค่า" ......แล้วล่ามาเร็ว.......สำหรับเพื่อนๆ3/3จ้า
เกรดภาษาไทยน๊า....................
เบียร์ เกรด 3
แพร เกรด 3
ปุ้ย เกรด 3
พลอย เกรด3.5
กล้วย เกรด 3.5
ติ้ว เกรด ......
แจน เกรด 4
แอ๋ม เกรด 4
ทราย เกรด 4
เฟริ์น เกรด 2.5
เฟรช เกรด 4
และต่อไปคือคอม(อันนี้ไม่ชัวร์นะเพราะจำเอา)
แพร เกรด 4
ปุ้ย เกรด 4
พลอย เกรด4
กล้วย เกรด .....
ติ้ว เกรด .....
แจน เกรด 4
แอ๋ม เกรด ......
ทราย เกรด 4
อันสุดท้ายนี้ไม่รับรองนะ
รายงานด้วยที่สุดจากกรุเองและข่าวที่ออกจะเก่าหน่อยคือสต๊อกสินค้า
ชั้นกลับมาสดใสอีกครั้งเพราะสินค้าใหม่ได้เข้า
มาจริงๆเข้ามาตั้งแต่ก่อนสอบแล้วล่ะ
----------------------และถ้ามีอะไรอีกจะแจ้งให้รู้นะจ๊ะ------------------ February 25 ช่วงนี้ชอบมั่กๆ.... ช่วงนี้เป็นไรก็ไม่รู้ชอบมากๆเลยคือ เจ๊บี---บีย่อนเช่
แล้วก็เจนิเฟอร์ ฮัตสัน(ถูกเปล่าว่ะ)จาก
เรื่อง Dream Girls ดรีมเกิร์ล(ดรีมเกิน)
แบบว่าดูแล้วไฮโซมากๆแล้วก็อยากดูหนังมากๆ
แต่ทว่าโรงหนังของขอนแก่นเข้าดีมากๆเริ่ดมากๆ
555+ไม่เข้าเวรกรรมมากๆแต่แบบว่าได้
-------------------------------
ฟังแล้วเพลงประกอบภาพยนต์เพราะมากๆ
ลืมบอกไปว่าเนี่ยเรารู้จักมากจาก
น้องเถิกของเราแจนนั่นเอง
หล่อนเป็นแบบว่าชอบเพลงสากล
แล้วก็ชอบเจ๊บีมากด้วย February 24 อุตส่าห์เก็บมาบอก หวัดดีเพื่อนๆเมื่อวานอุตส่าห์ไปช่วยอาจารย์ศรีประภาทำคะแนน ก็เลยลอกมาบอกของ3/3น๊า.....เอาเป็นว่าจะบอกตามลำดับคะแนนมาก-น้อยล่ะกัน
1. แตง ได้เกรด 4
2. บิว ได้เกรด 4
3. พลอย ได้เกรด 4
4. เฟรช ได้เกรด 4
5 ข้าพเจ้าเอง(พส) & กล้วย เกรด 4
6. ทราย ได้เกรด 4
7. แพท ได้เกรด 3
8. ปุ้ย& แพร เกรด 2.5
โอเค...มีเท่านี้แหละที่จดมาแต่ว่าคะแนนที่ไม่บอกเพราะว่าไม่อยากให้เพื่อนๆเสียใจกับคะแนนที่ตัวเองเสียไปรู้ค่นี้ก็พอแล้วล่ะ
ถือว่าตัวเองทำดีที่สุดแล้ว แบะต้องทำให้ดีขึ้นอีก........ชีวิตต่อไปเราต้องสู้นะ....... February 23 วันว่างปิดเทอม ถึงตอนนี้ปิดเทอมแล้วแต่ความรู้สึกของหัวใจมันกลับไม่ปิด และมันกลับรอใครบางคนเข้ามาทำให้หัวใจชุ่มชื้นใครคนนั้นอาจจะไม่ใช่นรักอาจเป็นเพื่อนก็ได้เพราะถึงตอนนี้ปิดเทอมชีวิตของที่ดำเนินไปวันก็เปลี่ยนไปเหมือนสิ่งที่จะเปลี่ยนไปตามฤดูถึงตอนนี้มันเป็นฤดูใบไม้ผลิที่เหมือนวันแต่ละวันในช่วงเปิดเทอมเริ่มผลิเรื่อยๆจนร่วงลงมาหมดเหมือนกับการที่เราได้หยุดพักผ่อนกับฤดูก่อนหน้าที่เป็นฤดูหนาวคือหนาวจากการสอบหรือก่อนหน้าที่เป็นฤดูฝนที่เราได้สนุกกับเพื่อน และอาจขจะเป็นฤดูร้อน ฤดูแห่งการเริ่มต้นที่แสนจะยากลำบากในการปรับตัว ถ้าเปรียบเป็นคนก็เหมือนอากาศเปลี่ยนคนๆนี้ก็กำลังจะเป็นไข้เพราะชีวิตของเราจากเปิดเทอมที่เวลา 1 สัปดาห์หรือ 168 ช.ม. ที่เราใช้จากส่วนนั้นไปกับการเรียน 51 ช.ม. แต่ตอนนี้เราเหมือนไม่มีภูมิคุ้มกันชีวิตว่างเปล่าไม่ได้ทำอะไรแต่ถ้าบางคนที่มีภูมิคุ้มกันคืออากาศที่เปลี่ยนแปลงเขาสามารถปรับตัวตามสภาพอากาศได้ในที่นี้หมายถึงการที่อาจจะใช้เวลาส่วนหนึ่งในปิดเทอมใช้ชีวิตอย่างมีค่าเรียนพิเศษเตรียมขึ้นระดับต่อไปแต่เรากับไร้ค่าก็เหมือนผู้ป่วยแต่บางคนที่ทำชีวติตัวเองให้มีค่าใช้ชีวิตของตัวเองอย่างคุ้มค่าแต่ช่วงเวลาของการเรียนที่ผ้ฃ่านมาเราแทบบอกได้เลยว่าหลายๆที่เจอบางทีก็ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยและท้อแต่ปราศจากแม้คำปลอบโยนจากคนรอบตัว และแม้บางทีที่คิดน้อยใจกับงานใดที่เป็นส่วนรวมเราไคยได้คำปลอบโยนเมื่อเราเหนื่อย เราไม่เคยได้คำชมจากการทำงานนั้น เราไม่เคยได้คำขอบคุณ เราไม่เคยได้หลายๆอย่าง จนเหนื่อยและท้อ แต่ต่อจากนี้เราต้องทิ้งมันไปแล้วมันคือเบื้องอตีดแต่ตอนนี้อนาคตที่เราเริ่มรู้สึกแล้วว่าตอนนี้ชีวิตของเราเราไม่รู้ว่าเลือกทางเดินขิงชีวติถูกรึเปล่าเรากลับเริ่มไม่แน่ใจ แต่ก็ชั่งมันเถอะเราเลือกไปแล้วชีวิตของเราทางเดินของเรา เราตัดสินเองหากผิดพลาดมาเราจะได้รู้ว่าไม่ใช่ความผิดใครแต่เป็นของตัวเอง February 22 หรือเรายัไม่รู้ใจตัวเอง ถึงตอนนี้ก้อปิดเทอมแล้วและมันก็เป็นปิดเทอมที่พิเศษอย่างหนึ่งคือ
เราจบม.3แล้วเรื่องราวมากๆมายที่เกิดขึ้นระหว่าง3 ปีที่ผ่านมามันมีทั้งดี
ไม่ดีรวมถึงเรื่องความรัก เรื่องนี้มันก็เพิ่งเกิดตอนม.3นี่แหละกับความรู้สึก
ของความรักที่เปลี่ยนไป เราเริ่มรู้สึกว่าเราจะรักคนบางคนแบบจริงๆแล้วล่ะ..
คนๆนั้นคือเพื่อนในห้อง(ครัยที่อยุห้องเดียวกันคงรุแล้วหล่ะ)ความรุสึกรักกับคนๆนี้
เริ่มจากที่เรารักคนนั้นแบบน้องและมันก็เริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็นความรัก
และเมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ความรักเริ่มจุกอกมันเป็นความรู้สึกที่บอกได้เลยว่ามันเก็บ
ไม่ได้แล้ว แต่เมื่อมันหลุดออกไประยะที่ยังเหมือนเดิมและเขาก็บอกว่า
เขาก็ให้เราได้แค่เพื่อนที่ดีคนหนึ่งและเราก็รู้อยู่แล้วเขาก็แอบชอบกับเพื่อนของเรา
ที่อยู่ห้องเดียวกันมันเริ่มทรมานมากขึ้นที่ต้องเห็น ดู ได้ยิน เรื่องเกี่ยวกับเขา
และเหตุนี้ทำให้เราเริ่มจะเปลี่ยนความรู้สึกที่มีให้เขานี่กลายเป็นเพื่อนระยะแรกก็ดูโอเค
ไปแล้วจนพอมาถึงวันนี้เราเริ่มรู้สึกที่จะทำไม่ได้อีกครั้ง แต่เราต้องเข้มแข็งไว้ใช่ม๊ย
จบกันไปแล้วความรูดีๆที่มีให้เพื่อน 3/3 ของเราก็จะมีตลอด.....
คำอวยพรที่เราเคยให้เพื่อนในงานเลี้ยงนะ
"จะจบม.3แล้วก็ขอให้.................มีความสุขนะ
เราอยู่กันมา 3 ปีมีทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดีถ้าเรื่องไม่ดี
ก็ขอให้ลืมมันไปและเก็บแต่เรื่องดีๆเอาไว้ อย่าลืมเค้านะ"
|
|
|
